Nauczyłam się żyć - Edyta Jończyk

Zabierz ze sobą wszystkie nasze chwile, 
Zabierz wszystkie nasze dni, 
Bo ja już dzisiaj silniejsza jestem, 
Bo dziś nie zaszkodzisz mi. 
Zabierz ze sobą słowa bez miłości, 
Których nie umiałam znieść. 
Już się nie boję życia w samotności, 
Teraz jestem silna, wiesz. 

Nauczyłam się żyć bez ciebie, 
Kochać, marzyć i śnić bez ciebie, 
I udawać, że nie istniałeś, 
Przecież tego kochany chciałeś. 
Nie zawalił się świat bez ciebie, 
Choć myślałam, że tak, no nie wiem. 
Przecież życie to tylko chwilka, 
Więc wytrzymam bez twego bladego tyłka, 
Jak nie, jak tak. 

Zabierz ze sobą to, co było dobre, 
Zabierz to, co było złe, 
Bo ja już misiu silniejsza jestem, 
Już nie potrzebuję cię. 
Zabierz ze sobą chłodną obojętność, 
Która tak bolała mnie, 
Bo ja już dzisiaj silniejsza jestem, 
Bo już nie ma tamtej mnie. 

Nauczyłam się żyć bez ciebie, 
Kochać, marzyć i śnić bez ciebie, 
I udawać, że nie istniałeś, 
Przecież tego kochany chciałeś. 
Nie zawalił się świat bez ciebie, 
Choć myślałam, że tak, no nie wiem. 
Przecież życie to tylko chwilka, 
Więc wytrzymam bez twego bladego tyłka, 
Jak nie, jak tak. 

Ja wierzyłam w ciebie, 
Byłeś wszystkim mi. 
Byłeś sensem życia, 
No a dziś. 

Nauczyłam się żyć bez ciebie, 
Kochać, marzyć i śnić bez ciebie, 
I udawać, że nie istniałeś, 
Przecież tego kochany chciałeś. 
Nie zawalił się świat bez ciebie, 
Choć myślałam, że tak, no nie wiem. 
Przecież życie to tylko chwilka, 
Więc wytrzymam bez twego bladego tyłka, 
Jak nie, jak tak.