Bądź dziś moją emerytką - KowerPol

Przyjechaliśmy tu razem, 
Z sercem, laską, czasem wóz, 
Ale w duszy młodość wieczna, 
Bo w sanatorium jest po prostu luz. 

Bądź dziś moją emerytką, 
Podaj rękę, ruszaj w tan. 
Niech proteza stuknie w rytmie, 
A ciśnienie spadnie nam. 

Na zabawie tłum się kręci, 
Balkoniki w kącie dwa, 
W okularach świat się błyszczy, 
Śmiech rozbrzmiewa, aż serce nam gra. 

Bądź dziś moją emerytką, 
Podaj rękę, ruszaj w tan. 
Niech proteza stuknie w rytmie, 
A ciśnienie spadnie nam. 

Kto ma reumatyzm w kolanie, 
Niech nie martwi dziś się nic, 
Bo przy tańcu, przy śpiewaniu 
Każda choroba musi w mig zniknąć w pył. 

Bądź dziś moją emerytką, 
Podaj rękę, ruszaj w tan. 
Niech proteza stuknie w rytmie, 
A ciśnienie spadnie nam. 

Kto ma tabletki na serce, 
Kto na ciśnienie leków w bród, 
Niech je schowa dziś do kieszeni, 
Bo muzyka daje zdrowia cud. 

Bądź dziś moją emerytką, 
Podaj rękę, ruszaj w tan. 
Niech proteza stuknie w rytmie, 
A ciśnienie spadnie nam. 

Nad ranem pielęgniarka wchodzi, 
„Proszę państwa, pora spać”, 
A my chórem odpowiadamy: 
„Daj nam jeszcze choć pół walca grać”. 

Bądź dziś moją emerytką, 
Podaj rękę, ruszaj w tan. 
Niech proteza stuknie w rytmie, 
A ciśnienie spadnie nam.